Васильченко Сергей Анатольевич

1995 жыл­дың 26 қыркүйегі сағат 22-де Солтүстік Қазақстан об­лы­сының Прес­нов ауда­ны Прес­новка се­лосы­ның Со­ци­ализм көшесінің қиылы­сын­да және Мос­ковс­кий бұры­лысын­да Прес­нов АІІБ МАИ жол пат­рульдік қыз­меті инс­пек­то­ры 1971 жы­лы ту­ылған ми­лиция аға сер­жанты Ва­силь­чен­ко Сер­гей Ана­тольевич фор­ма­лық киімде бірне­ше де­не жа­рақат­та­рымен та­был­ды, ол ауру­ханаға жеткізілгенімен, сон­да қай­тыс бо­лады. Та­былған уақыт­та С. А. Ва­силь­чен­ко қыз­меттік міндетін орын­дау кезінде бо­лады.

Солтүстікқазақстан­дық ми­лиция та­рихи мұра­жайын­да аға сер­жант Сер­гей Ва­силь­чен­ко­ның же­ке зат­та­ры және құжат­та­ры сақта­луда. Ол үлкен жұлдыз­дар және наг­ра­далар алуға, ерлік жа­сауға үлгер­ген жоқ. Ол қыз­меттік міндет­терін атқару кезінде қаза тап­ты.

Ке­зекшілік 26 қыркүйек­ке түседі. Прес­нов АІІБ МАИ инс­пек­то­ры Ва­силь­чен­ко кеш­ке дейін Сен­жарка-Тро­еб­ратное трас­са­сымен өзінің ма­нина­сымен пат­руль­дейді, со­дан соң аудан ор­та­лығына ора­лып, Со­ци­ализм көшесіне тоқтай­ды. Сер­гейді соңғы тірі көрген­дер, әріптес­терінен, АІІБ бас­тығы В. Ма­лыгин бол­ды. Оның ай­ту­ын­ша, ма­шина­ның артқы ор­нында Сер­гей­мен қатар белгісіз адам, алыс емес тұрған Урал мо­тоциклінің жүргізушісі оты­рады. Ал жар­ты сағат­тан кейін участ­ко­вый жа­нынан өткен­де, ма­шина­да және оның жа­нын­да ешкім бол­май­ды. Онбірлер ша­масын­да Ва­сильен­ко­ның бос ма­шина­сының жа­нына оның дос­та­ры-ағайын­ды Кехьян тоқтай­ды. Олар күте тұра­ды, бірақ ешкім кел­мейді. Ды­быс­та­рын қоса­ды-еш белгі бол­май­ды. Со­дан соң олар ақырын ыңыр­сыған да­уыс­ты ес­тиді. Үй қор­ша­уының жа­нын­да ми­лиция фор­ма­сын­да жер­де адам жа­тады, оның ба­сы курт­ка­мен жа­былған бо­лады. От­тықпен жа­рық жаққан­да, ағайын­ды­лар­дың бірі оның ба­сының жа­нын­да көп аққан қан­ды көреді. Ол көргенінен шо­шынып, өзінің ма­шина­сына қарай жүгіреді. Са­на­улы уақыт­тарда ББ же­теді, оқиға ор­ны­на шыққан, ке­зекшілер, Сер­гей Ва­силь­чен­ко­ның жа­ралы екенін анықтай­ды. Дәрігер­лер қан­ша ты­рысқаны­мен, Сер­гейді тірі алып қалу мүмкін бол­ма­ды, ол есін жи­намас­тан, қай­тыс бо­лады. Сот-ме­дици­налық са­рап­та­ма актісімен, С. А. Ва­силь­чен­ко­ның қаза­сы бас және бетіне ауыр де­не жа­рақат­та­рын са­лу нәти­жесінде ту­ын­дағаны анықта­ды.

Ма­шина­дан МАИ инс­пек­то­рының жол қозғалы­сы ере­жесін бұзғаны үшін тол­тырған әкімшілік хат­та­мала­рымен план­шеті жоғалып ке­теді. Бұл 1995 жы­лы болған еді. Көршілерінің, дос­та­рының, әріптес­терінің ай­туы бойын­ша Сер­гей қамқор, еңбекқор, сенімді, адал болған. Әкесі – Ана­толии Ти­хоно­вичтікі сияқты, ми­лиция фор­ма­сын кию ба­ла кезіндегі ар­ма­ны еді. Ол өзін бо­лашақ ма­ман­дығына нық дайын­дай­ды. Мек­тепте спорт­пен ай­на­лыса­ды. Гер­ма­ни­яда ав­то­моби­лис­тер взво­дын­да, әске­ри қыз­метін атқарған соң, Прес­нов ба­лалар-жасөспірімдер клу­бын­да де­не дайын­дығынан еркін күрес бойын­ша жат­тықты­рушы бо­лып жұмыс істейді. Екі жыл бойы Сре­гей прес­новтық ба­лалар­ды жат­тықты­рып, олар­дың спортқа де­ген қызығушы­лығын ту­дыра­ды. Оның көз ал­дында ебе­дейсіз ба­лалар жігер­леніп жігіт бо­ла бас­тай­ды. Ва­сильен­ко­ның шәкірттері об­лыстық, рес­публи­калық жа­рыс­тарда жүлделі орын­дарға бірне­ше рет қол жеткізеді. Осы уақыт­та ми­лици­яда қыз­мет атқаруға де­ген құлшы­нысы ар­та түседі. Сер­гей ерікті жа­сақтар мүшесі бо­лады. Бірде жат­тығудан соң клуб ди­рек­то­рымен және әріптес­терімен өзінің жос­па­рымен бөліседі. Олар Сер­гейдің шешімін құптай­ды. 1993 жы­лы қазан­да Ва­силь­чен­ко Прес­нов АІІБ бас­тығына жол-пат­рульдік қыз­меті инс­пек­то­ры ла­уазы­мына қабыл­дау ту­ралы өтінішін әке­леді. Оның сүйікті ісімен ай­на­лысуы ұзаққа со­зыл­май­ды: ол 24 жасқа жет­пей қаза та­бады.

<< кері қай­ту

Қазақстан Рес­публи­касы
ІІМ Жол по­лици­ясы
ко­митетінің төрағасы
Би­сенқұлов Берік Байбұлұлы

Сайтқа кіру

Дауыс беру